Een nul.. een NUL! Ik mis gewoon een nul!
Dat was eigenlijk het eerste wat ik dacht toen ik hier, inmiddels alweer 4 maanden (!) geleden, weer een stap op Nederlandse bodem zette. Van 30 graden, zo naar 3 graden.. BAM! Dat deed even zeer. Het was natuurlijk wel weer heel fijn om m’n ouders (en m’n lieve omaatje, die speciaal naar Schiphol was gekomen) weer te kunnen knuffelen. Vol met verhalen, indrukken en eigenlijk veel te veel te vertellen stapte ik sinds een lange tijd weer een keer in een auto, in plaats van een 4×4 jeep en gingen we naar huis.
De eerste paar daagjes nog even kunnen wennen, maar daarna weer gelijk fulltime aan de slag. Want ik mocht na mijn reis gewoon terugkomen bij m’n baan, superfijn! In die 4 dagen had ik niet genoeg tijd om al mijn foto’s te kunnen ordenen, en eerlijk gezegd heb ik er daarna ook geen tijd meer voor gehad/gemaakt. Jullie weten vast wel hoe dat gaat met vakantiefoto’s…
Maar nu het zonnetje hier in Nederland ook weer goed haar best gaat doen, krijg ik er weer helemaal zin om die goede herinneringen op te halen. Want Zuid Afrika zit nog iedere dag, ja echt.. iedere dag, in mijn hoofd. Oh, wat een toptijd heb ik daar gehad zeg. Ongelooflijk! Zo veel gezien, zoveel gedaan.. het is eigenlijk niet in woorden te beschrijven. Maar toch wil ik jullie deze mooie tijd niet onthouden, en deel ik hem graag!
Pat gaat op pad 